|
İlçenin tarihinin kökenleri tam olarak tespit edilmiş değildir.Buna rağmen
bilinen araştırmalar ve eldeki kaynaklara
göre İlçede ilk yerleşimin VIII. Yüzyıla kadar dayandığı sanılmakta ve bu
bölgeye "Şunguru Salmiye" adının verildiği bilinmektedir.Düziçi'nin tarihi Anadolu'nun tarihiyle benzer olduğu ve
hatta Paleolitik ve Neolitik dönem ile ilgili
bulguların uygun olarak görüldüğü Akdeniz Bölgesinde; İlçemizin de konumu
gereği,Paleolitik olmasa bile Neolitik kültüre
uygun bir yaşam tarzına ayak uydurduğu sanılmaktadır.Hitit dönemine ait
KARATEPE kazıları ,bölgenin Hititler döneminde bir yerleşim yeri olması
ihtimalini akla getirmektedir. Çerçioğlu Köyünde bulunan Domuztepe kalıntıları bu düşünceyi doğrular
niteliktedir.Ayrıca Böcekli Beldesinde Neolitik
döneme ait olduğu sanılan mağaralar ve yine aynı özelliklere sahip
Alibozlu Mağaraları İlçenin tarihinin kökenleri
hakkında şüpheler de uyandırmaktadır.Başka bir özellikte İlçenin
yakınlarından ANADOLU-SURİYE tarihsel ticaret yolunun geçmesidir.
Amanos
Dağları'nın ender bulunan geçitlerine yakınlığı ticaret yollarıyla ilişki kurmasını sağlamış
olmasıdır.Böylece hem bölge de yerleşimin gelişmesi ve hem de kültürel gelişimi etkileyen faktörlerden biri
karşımıza çıkmaktadır. İlçenin konumuna genel olarak bakıldığında tipik bir Akdeniz Uygarlığı
niteliklerini de taşıdığı görülmektedir. Bu da
aynı bölgede hüküm süren Roma İmparatorluğunun kültürüne ait eserlerin
ilçede sık sık görülmesinden ortaya çıkmaktadır.Bölge göçlere ve seferlere
de sahne olmuştur.İlçeye yapılan tarihsel seferlerin ilki İskender' in Asya
Seferi' dir. İlçe bu seferlerden etkilenmiştir. Bir diğeri ise Haçlı Seferleri' dir. I. ve
III. Haçlı Seferlerinde bu bölge kısa bir süre Haçlıların eline geçmiştir. İlçeye bilinen göçler ise birbirine yakın dönemlerde olmuştur. İlki
Ermenilerin Klikya' ya gelişiyle ilgilidir. Diğeri
ise özellikle 1. Alaattin Keykubat zamanında buraya Oğuz Boylarından Avşar,
Çavuldur, Peçenek, Kızık ve Karkın gibi
boyların gelip yurt tutmasıdır.Zamanımızda hala bazı köyler bu boyların
adlarıyla anılmaktadır.Bu durumun Türklerin
bulunduğu bölgeye "Ad verme" geleneğinden kaynaklandığı
sanılmaktadır.Bugünkü Haruniye Yeni ismi ile Düziçi İlçesi Büyük Abbasi
Halifesi Harun-ür Reşit' in uç beyi olan Faraç Bey tarafından
699 yılında kurulmuştur.Faraç Bey bugünkü Kurtbeyoğlu Mahallesinde bir kale
inşa ettirerek burayı yerleşim merkezi olarak seçmiştir.
Kaleye
Harun-ür Reşit Kalesi ismi verilmiş ve yörenin adı da Haruniye olmuştur.
Askeri yönden büyük önem taşıyan bu yöre ve kaleye Horasanlı gönüllü Türk Mücahitleri yerleştirilmiş ve iskan
edilmişlerdir.
Haruniye M.Ö, 960 yılında Araplar' dan
Bizanslar' ın eline geçmiş ve kale yıktırılmıştır.Kale daha sonra
Hamdaniler'den Halep Emiri Şeyh Al Davla tarafından geri alınarak yeniden onarılmıştır.Daha sonra Anadolu Selçuklu Devletinin
Kurucusu Kutalmışoğlu Süleyman Şah , İznik te birliği sağlayıp doğuya
yöneldiğinde ilçeyi kendi topraklarına katmıştır. Karamanoğulları ve
Ramazanoğulları dönemine kadar bölge zaman zaman Ermeni
Despotlarınca ele geçirilmişse de Ramazanoğulları ve arkasından da
Dülkadiroğulları da bölgede etkinliklerini
sürdürmüşlerdir.Yavuz Sultan Selim, Mısır'a yaptığı sefer sırasında İlçeyi
Osmanlı topraklarına katmıştır.XIX. yüzyıla kadar Osmanlı
egemenliği sürmüş, bir ara Mısır Emiri Mehmet Ali Paşa'nın oğlu İbrahim
Paşa İlçeyi Mısır topraklarına katmışsa da 1834
Kütahya Andlaşması ile tekrar Osmanlılara geçmiştir. İdari olarak Maraş
Sancağı' na bağlı Bahçe İlçesinin Nahiyesi olan Haruniye 1878 yılında Adana
İli' ne bağlanmıştır.
Haruniye , Birinci Dünya Savaşından önce İngilizlerin,
daha sonra da Fransızların işgaline uğramış, bölgele getirilen
Ermenilerce yöre halkına katliamlar yapılmıştır. Yerli halk ve çete
birliklerinin ortak mücadelesi sonucu 28 MART 1920
de ilçe hürriyetine kavuşmuştur. Cumhuriyetin İlanından sonra 1954 yılında Hacılar, 1957 yılında da Haruniye
Belediyelik olmuş ve her iki belediye
birleşerek 29.11.1983 tarihinde ilçe olarak, Düziçi adını almıştır.İlçede
yapılan tarihi kazılarda Hitit uygarlığına ait eserlere rastlanmıştır.
Bugünkü Haruniye, yeni ismi ile Düziçi, Büyük Abbasi Halifesi Harun Reşit'in
uç beyi olan Faraç Bey tarafından 699 yılında kurulmuştur. Düziçi bölgesinin 8. asırda adı, Maraş ile Anabarza arasında bulunan Şuguru
Saimiye idi. Eski ismi ile Harunabat olan Haruniye, ismini Büyük Abbasi
Halifesi Harun Reşit'ten almaktadır. Haruniye sırasıyla Bizanslılar,
Hamdaniler, Haçlılar ve Selçuklular idaresinde kalmış olup, 1516 yılında
Yavuz Sultan Selim tarafından Osmanlı İmparatorluğuna katılmıştır. I.Dünya
Savaşından sonra Fransız ve İngilizler tarafından işgal edilmiş ve halkın
vermiş olduğu mücadele sonucunda 28 Mart 1920'de hürriyetine kavuşmuştur.
COĞRAFİ KONUMU
Düziçi İlçesi Osmaniye İli' nin 32 km kuzeyinde olup ,denizden yüksekliği
440 metredir.Düziçi İlçesi kendi ismini aldığı Düziçi Ovasının kenarında kurulmuş olup ,etrafı dağlarla çevrilidir.Yeryüzü bakımından Düziçi
Ovasının dışında kalan her yer dağlık ve engebelidir.İlçenin yüzölçümü
460.090 km2 dir.Doğal
bitki örtüsü maki olup , 700-800 metre yükseklikten sonraki rakımlarda
çam ve yayvan yapraklı orman ağaçlarında
rastlanılır. İlçemizin kuzey ve
batısını çizen Ceyhan Nehri en büyük akarsuyudur.Diğer büyük akarsuyu ise
Sabun Çayıdır.Ayrıca
Kızılca,Deliçay,Bağlama,Üzümlü ve Çamiçi Dereleri de bulunmaktadır.İlçenin kuzeybatısında
Kadırli,kuzeydoğusunda Andırın ,doğusunda Amanos Dağları ve Bahçe İlçesi,
güneybatısında ise
Osmaniye İli ile çevrilidir.İlçe l5 km lik asfalt
yolla Adana-Gaziantep otoyoluna bağlıdır.Osmaniye'ye 32 km,Gaziantep'e
ll0 km,Adana'ya 120 km
ve Kahramanmaraş'a 110 km mesafede olup bu çevre illere kara ve demir yolu
ile bağlantısı bulunmaktadır.
|
|